Boeken
De zomer van de blauwe meisjes
Het zigeunermeisje Vasista Ramirez woonde jarenlang met haar familie in het koetshuis van het Domaine de Bourdonnais. Na de dood van haar ouders wordt daar in een koffer een stoffig schilderij gevonden. Het blijkt een onbekend meesterwerk van Vincent van Gogh te zijn. Krijgen de broers en zussen Ramirez hiermee een fortuin in de schoot geworpen?
Het eerste probleem rijst, wanneer blijkt dat er ergens in de Camargue een halfbroer moet leven, Mica, zonder wie de verkoop van het schilderij niet kan plaatsvinden.
Vasista gaat op zoek naar hem. Oog in oog met haar aantrekkelijke blonde halfbroer, wordt ze overvallen door verwarrende gevoelens.
Mica's komst op het domaine heeft verregaande gevolgen. Als dan de heer des huizes, Raymond de Bourdonnais, het schilderij van Van Gogh als zijn bezit meent te kunnen opeisen, lijkt een drama onafwendbaar, een drama dat niet alleen Vasista en Mica Ramirez, maar ook Nana, Raymonds vrouw, en hun dochter Charlie lijkt mee te sleuren.
Een zwart paard
In het begin was het donker. Aardedonker. Het zwart om mij heen was haast tastbaar. Zwart als het haar van Raymond dat langs mijn lippen veegde. Zwart als de vacht van de hond die vlak naast het echtelijk bed lag en waar mijn vingertoppen op rustten. 'Braaf,' fluisterde ik. Een zacht gehijg kwam als antwoord uit het duister: de grijns van de hond. Het geluid verdween in een windvlaag die plotseling langs de muren van het domaine joeg. De luiken klapperden en een ervan zwaaide piepend open. Maar ook daarachter, waar toch de boomtoppen aan de rand van ons park omhoog priemden, waar de Loire als een glimmende slang door de nacht gleed en waar de torens van Chaumont bij heldere hemel te zien waren, was nu niets dan dik, ondoordringbaar duister. Ik was dankbaar dat ik zelf ook niet zichtbaar was; evenmin als mijn angst, of mijn vertwijfeling. Ik had een fout begaan. Een grote fout, ik was niet eens een 'petitefolle', maar een 'imbecile' , in de ogen van de man die mij verpletterd had met zijn woede: mijn echtgenoot Raymond. En net als de hond, die zo vaak de deur uitgeslagen werd om iets wat hij niet kon begrijpen, wist ik ook niet wat ik gedaan had dat zo onvergefelijk was.
Een groot hart
"Zijn hart is erg groot", zei de dierenarts. Ik staarde in het witte licht waar de röntgenfoto voor hing en kneep mijn ogen samen. "Erg groot", herhaalde de dierenarts en wees op een paar vage lijntjes in een plas melk.
"Volgens mij is het zo groot dat het er niet allemaal op kan", merkte ik op. Want ik kon er met de beste wil van de wereld geen hartvorm in ontdekken. "Echt iets voor Sando", zei ik."Om zo'n groot hart te hebben dat het niet op de foto past." ...
Sinds Belinda Meuldijk vijf jaar geleden de levensverhalen van haar dieren is gaan opschrijven, is de stroom net als de reeks zwervers, afgedankte paarden, verzopen katjes en adoptiekuikens niet meer opgehouden. Het zijn vrolijke en ook ontroerende verhalen. "Ik hoef helemaal niets te verzinnen, want het is allemaal precies zo gebeurd," zegt ze. "De beesten hebben geen idee hoe grappig ze zijn. Of hoe grappig het was toen ik tot m'n middel vastzat in de sloot om hooi voor mijn paarden te stelen." Veel kwam op z'n pootjes terecht, soms beging ze blunders, maar ze beging ze altijd met de beste bedoeling. Met een groot hart...
Alle Dierenverhalen
Half oktober 2001 is een nieuw boek van de hand van Belinda verschenen: 'Alle Dierenverhalen'. Dit boek is een verzameling van verhalen uit de boeken 'Beestenweer', 'Een groot hart' en 'Elke dag dierendag'. Daarnaast bevat de bundel zeven nieuwe verhalen.
Beestenweer
Vier jaar lang schreef Belinda Meuldijk voor een dierenrubriek over dieren in nood. Zij reed van Appelscha tot Maastricht om alle soorten dieren op te zoeken en hun verhaal te vertellen. Tot zij op een dag thuiskwam, neerplofte op die ene stoel waar nog geen hond, kat, kip of ander dier zat, en zei:"Nu heb ik echt all dierenasiels, apenopvang- en frettenstichtingen gehad." Waarop Michaela, van het tehuis van dakloze ezels, zei:"En deze dan? Waarom schrijf je niet over je eigen beesten?" Zij keek de kring van voormalige zielepoten rond, de vijfenveertig dieren die ooit allemaal gered mosten worden, en knikte:"Goed jongens, vertel het maar."
Beesten weer, dus. Michaela Rothauer maakte er aquarellen bij. En omdat het er regend of stormde of veel te warm was in die verhalen, is het boek Beestenweer genoemd.
Overleven
In 1998 werd het boek Overleven gepresenteerd. Vijfendertig jaar bracht Rob de Nijs toen platen en cd's. In die jaren had hij een oeuvre opgebouwd van 22 cd's, waarvan de meeste goud- of platinastatus behaalden. Sinds 1981 zingt hij bijna uitsluitend teksten van Belinda Meuldijk, waaronder de hits 'ALLES WAT ADEMT'en 'BANGER HART.
Het geheim van de teksten van Belinda Meuldijk is moeilijk te omschrijven. Misschien is het omdat de liedjes ook als poëtische leesteksten standhouden. Dat bewijst deze bundel.
